Reactie op een stuk van dhr. R. Wibier in de Volkskrant (reactie 2)

Reactie op een stuk van dhr. R. Wibier in de Volkskrant (reactie 2)


"Atheïsten zijn beperkte en oppervlakkige mensen” zo luidt de prikkelende aanhef van het artikel van Reinout Wibier in de Volkskrant van 26 juli j.l.
Laat ik beginnen met de vraag tot welke groep dit artikel is gericht. In Nederland noemt 25% zich atheïst.
Dat zijn miljoenen mensen, maar het Atheïstisch Verbond kent slechts ongeveer 150 leden.
Ik denk dat atheïsten een lage organisatiegraad hebben omdat het doorgaans weldenkende individuen zijn met weloverwogen individuele opvattingen.
Ze laten zich moeilijk als stroming organiseren omdat ze weten dat iedere ideologie, dus ook godsdienst, uiteindelijk desastreuze uitwassen kent.
Dus vaart iedere atheïst liever

op zijn eigen moreel kompas in zijn ervaringen met het leven.
Je kan dat moeilijk afdoen als beperkt of oppervlakkig.
Niet geloven in kabouters, Sint Nicolaas of god lijkt mij eerder een vorm van 'intellectuele hygiëne’.
Zelf ben ik eigenlijk liever A- atheïst, want waarom zou ik mij uitdrukken in iets wat ik niet ben: namelijk gelovig.
Ik ben zoveel -niet, zo ben ik ook niet-pinquin, maar dat hang ik ook niet aan de grote klok.

De reden van bestaan van het Atheïstisch Verbond is dan ook eerder die van een belangenorganisatie.
Zo zou godsdienst gewoon moeten vallen onder vrijheid van meningsuiting en geen status aparte moeten kennen in de grondwet.
De algemene strafwetgeving zou geen uitzonderingen mogen maken voor godsdienst als het gaat om ritueel slachten of jongensbesnijdenis.
Verder van huis mag onder de aandacht worden gebracht dat in 13 landen de doodstraf staat voor het openlijk uitkomen als atheïst.

In het artikel wordt ook beweerd dat atheïsten streven naar afschaffing van religie.
Ik herken mij daar persoonlijk niet in en ben mijzelf zelfs bewust van de individuele en maatschappelijke voordelen in sprookjes te geloven.
Ik ken zelfs christenen in mijn vriendenkring. Leven en laten leven met respect voor elkaar is mijn motto.
Wat ik wel denk is dat religie vaak een blok aan het been is als het gaat om de zoektocht naar en de definiëring van vooruitgang.
Als het aan de religie had gelegen draaide de zon nog steeds om de aarde.
Ook is het Darwinisme nog steeds taboe in vele religieuze kringen.
Over beperkt en oppervlakkig gesproken.